Δειξε μου τον τροπο

Αδιεξοδος!! Ειναι η πρωτη φορα στη ζωη μου που οποια λυση και να διαλεξω θα με πονεσει. Ειναι φριχτο! Κανονικα θα επρεπε να χαιρομαι γι' αυτα που νιωθω αλλα παραλληλα σκεφτομαι οτι αν συνεχισω ετσι καποιος θα πληγωθει περισσοτερο. Πφφφ... Ειμαι σιγουρη οτι δεν εχεις καταλαβει τιποτα! Και δεν εισαι ο μονος. Πολυ φοβαμαι οτι δεν θα με καταλαβει ποτε ουτε αυτος. Το μονο σιγουρο ειναι οτι τελικα τα πραγματα ειναι απλα αλλα πολλες φορες τα περιπλεκουμε μονοι μας.
Και τωρα? Αν συνεχισουμε ετσι καποια στιγμη θα μαλωσουμε και θα με μισησει. Αν παλι δεν μιλαμαι μεχρι να του φυγει, ισως να μην ξαναμιλησουμε ποτε. Πολυ φοβαμαι πως οτι και να κανουμε θα τον χασω. Αλλα δεν μπορω να πιεστω! Αν το κανω παλι θα καταληξει σε κακο! ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!! Θελω απλα να ερθει καποιος και να μου πει ακριβως τι πρεπει να κανω και θα το κανω! Γινεται?
Ευτυχως υπαρχουν πραγματα που με κανουν να ξεχνιεμαι.. Αλλα οχι για πολυ.
Ολα θα λυθουν οταν βρω αυτον που ψαχνω ομως. Θα τον βρω θα δεις!! :'(

I'm the only one

Τις τελευταιες μερες νιωθω πραγματικα ΠΕΡΙΕΡΓΑ! Μπορει την μια στιγμη να νιωθω υπεροχα και την επομενη να θελω να με καταπιει η γη. Εχω κανει αρκετες συζητησεις με τους φιλους μου και συνηδιτοποιησα οτι δεν ειμαι η μονη που νιωθει ετσι αλλα το προβλημα ειναι οτι εκεινοι εχουν καποιο λογο καθε φορα.. Εμενα δεν μου συμβαινει τιποτα ιδιαιτερο τις τελευταιες μερες κι ομως η διαθεση μου αλλαζει αρκετα συχνα. Καποιοι λενε οτι φταιει η εφηβεια, γι' αυτο κι εγω εψαξα να βρω στο google τι ειναι επιτελους αυτη η περιοδος που σε κανει να νιωθεις ψυχακιας και βρηκα καποιες φρασεις που με εκαναν να ηρεμησω καπως γιατι καταλαβα οτι τελικα δεν ειμαι η μονη.. :

Εφηβεια ειναι:

• οι φορές που θες να πεις στους γονείς σου ''Δεν έχετε ιδέα ποια είμαι!''...αλλά κρατιέσαι γιατί -εδώ που τα λέμε- μήπως εσύ έχεις;

• τη Δευτέρα να νιώθεις σπουδαία, την Τριτη ένα τίποτα, την Τετάρτη θεά, την Πεμπτη αόρατη...

• ένα ορμονικό αλαλούμ που -ευτυχώς- δε συμβαινει μόνο σε σένα!

Μπορω να πω οτι ηρεμησα καπως. Το μονο που μπορω να κανω τωρα ειναι να περιμενω το ποτε θα τελειωσει αυτο το πραγμα που λεγεται εφηβεια.. :/

A day in the life..

Σημερα πηρα τους βαθμους του σχολειου και δεν θα ελεγα οτι χαρηκα ιδιαιτερα! Αντιθετως ειδα τους γονεις μου τοσο απογοητευμενους για πρωτη φορα. Περιμενα μεχρι και να με κλεισουν σε ενα υπογειο δινοντας μου τροφη και νερο απο ενα παραθυρακι αλλα αυτο το απογοητευμενο προσωπο χωρις κανενα ξεσπασμα ηταν οτι χειροτερο. Πραγματικα θα προτιμουσα να ουρλιαζουν απο τα νευρα τους παρα αυτο! Αν το δουμε απο την θετικη πλευρα ομως, τωρα ειμαι ακομη πιο αποφασισμενη να τα δωσω ολα την επομενη χρονια για να πετυχω το στοχο μου. Το μονο προβλημα ειναι οτι οι γονεις μου θα αργησουν να το καταλαβουν και ποιος ξερει τι με περιμενει μεχρι τοτε. Δεν ξερω πως να φερθω για να περασει ανωδυνα αυτη η μερα.. :S